زنان صوفى و تدريس معارف نام بسيارى از زنانى كه تاكنون مورد بحث قرار گرفته‌اند با عنوان استاد يا استاذ ، مجتهده و . . . آمده است . شعوانه ابلّيه كه احوالش پيش از اين هم مورد مطالعه قرار گرفت از زنانى است كه در بصره مجلس داشت و وعظ مىگفت و عده‌اى از زاهدان و عابدان و ارباب قلوب از زن و مرد در مجلس وى حاضر مىشدند . ( جامى ، 1370 ، 615 ) ( سلمى ، 1999 ، 107 ) ( ابن جوزى ، 1992 ، ربع 4 / 33 ) عين القضات از عنيده جده ابو الخير تيناتى اقطع ياد مىكند كه از زن و مرد پانصد شاگرد داشت و عايشه نيشابورى « 1 » همسر احمد بن سرى كه در نيشابور زنان را موعظه مىكرد ، خود از ابو عثمان ادب آموخت . ( عين القضات ، 1378 ، 42 ) سفيان ثورى كه از بزرگترين فقيهان و بر مذهب ثورى بود رابعه عدويه را استاد خود مىدانست و از وى مسائلى مىپرسيد و در جلسات موعظه وى حاضر مىشد . ( جامى ، همان ، 613 ) ( سلمى ، همان ، 75 )

--> ( 1 ) . سلمى عايشه همسر احمد بن سرى را مروزى مىنامد و ظاهرا قول وى صحيح‌تر از سخن عين القضات است .